Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

H ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΖΥΓΟΜΑΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...





Οι παραπάνω φωτογραφίες δεν έχουν ληφθεί από ένα τυχαίο εγκαταλειμένο κτίριο.. Έχουν ληφθεί το απόγευμα της Παρασκευής 19 Σεπτεμβρίου 2014 στο Μουσείο Ζυγομαλά, ένα σημαντικότατο και μοναδικό στο είδος του ίδρυμα, εποπτευόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Συγκεκριμένα έχουν ληφθεί από την τραπεζαρία της οικίας Ζυγομαλά (αναπόσπαστο τμήμα του Μουσειακού χώρου), η οποία το 1990 στην...ανακαίνιση του Μουσείου από τους αρμόδιους του...Υπουργείου Πολιτισμού μετατράπηκε σε αποθήκη στην οποία απορρίφθηκαν σημαντικότατα κειμήλια του Μουσείου τα περισσότερα εξ αυτών ευπαθή, όπως στολές και κειμήλια του Ανδρέα Ζυγομαλά κ.α.. Η μετατροπή της τραπεζαρίας σε αποθήκη (με απόφαση τίνων άραγε;) κατά παράβασιν της διαθήκης Ζυγομαλά προέβλεψε και την εγκατάσταση του καυστήρα θέρμανσης του Μουσείου εντός αυτής!!! Επί 20 και πλέον έτη τα κειμήλια των Ζυγομαλάδων συνυπήρχαν με τον καυστήρα θέρμανσης του Μουσείου!!!
Ο καυστήρας θέρμανσης πριν από λίγες μέρες μετά από συνάντησή μας με την Διευθύντρια του Μουσείου κυρία Έφη Κρέμου για το θέμα και με ενέργειές της, μετεγκαταστάθηκε εκτός του Μουσειακού χώρου. Το έργο εκτέλεσε ο τεχνικός κύριος Σπύρος Καλέμης, ο οποίος μετέφερε τον καυστήρα δίπλα στο λέβητα θέρμανσης εκτός του Μουσείου εκεί δηλαδή που θα έπρεπε να έχει τοποθετηθεί εξ αρχής!
Περιττεύει να σημειωθούν οι φθορές που έχουν προκληθεί στα κειμήλια του Μουσείου που συνυπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια στην τραπεζαρία-αποθήκη του μαζί με τον καυστήρα θέρμανσης και τα οποία προ 2ετίας άμα τη αναλήψει των καθηκόντων της η Διευθύντρια του Μουσείου  απομάκρυνε από  εκεί με την βοήθεια του Συλλόγου μας.
Ο κύριος Λεωνίδας Πυργάρης, Λυκειάρχης φιλόλογος από τη Χίο, ο οποίος πρόσφατα συνέγραψε και εκυκλοφόρησε το μνημειώδες βιβλίο του για τον Ανδρέα Ζυγομαλά με αφορμή την εκατονταετηρίδα από το θάνατό του, ευθύς ως είδε τις φωτογραφίες από την τέως αποθήκη του Μουσείου,  μας έστειλε το παρακάτω μήνυμα:

Στη σημερινή Ελλάδα της κατάντιας και παρακμής - δηλαδή της παρακμής των αξιών και ιδεωδών, όχι της οικονομικής παρακμής, διότι αυτή η τελευταία είναι ασήμαντη σε σύγκριση με την πρώτη! - δεν με εκπλήσσει πλέον τίποτε. Υπήρξαμε δυστυχώς εμείς οι σημερινοί 50άρηδες και 60άρηδες η καταστροφή και η μάστιγα της Χώρας και των επόμενων γενεών. Αποδειχθήκαμε ολίγιστοι και ανεπαρκέστατοι στη διάσωση του προηγούμενου πολιτισμού και στη διαπαιδαγώγηση των νέων γενεών. Σίγουρα η Ιστορία του μέλλοντος θα συμπεριλάβει τη γενιά μας στις μελανές σελίδες της. Προφανώς, για την περίπτωση του Μουσείου Ζυγομαλά, υπάρχουν ευθύνες συγκεκριμένων ανθρώπων οι οποίοι διαχειρίζονταν την τύχη του Μουσείου. Προφανέστατα, κάποιοι προγενέστεροι Διευθυντές του Μουσείου θα είχαν μία καθαρά δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη για το ρόλο τους και γι' αυτό άφησαν το Μουσείο επί σειρά ετών να ρημάξει. Όμως κάποια στιγμή θα πρέπει να υπάρξει καταλογισμός ευθυνών και εξατομίκευση της ευθύνης. Αν έχουν υποστεί μέσα στο Μουσείο ζημιά κάποια εκθέματα λόγω της προχειρότητας των κατασκευών και των υποδομών, τότε ας αποδοθούν οι ευθύνες εκεί όπου ανήκουν. Και οι ευθύνες πρέπει να είναι καί νομικές καί ηθικές. Εκείνοι που έφεραν τα εκθέματα του Μουσείου σε κίνδυνο, θα πρέπει να καταγγελθούν στο λαό της περιοχής σας, αν θέλετε στο μέλλον να μην ξανακινδυνεύσει το Μουσείο. Διότι εσείς τώρα πράγματι επιτελείτε ένα αξιόλογο έργο συντήρησης και διάσωσης των εκθεμάτων αλλά και συντήρησης του κτιρίου. Όμως αυτό που εσείς τώρα κτίζετε πρέπει να βρει άξιους συνεχιστές και στο μέλλον ώστει να μην ξαναρημάξει το Μουσείο.